WGA eigenrisicodragerschap

Het aantal WGA uitkeringsgerechtigden groeit gestaag. Uitkeringskosten die opgebracht moeten worden door de Nederlandse werkgevers. Tenminste, voor degene die verzekerd zijn middels het publieke stelsel. De organisaties die (nog) niet gekozen hebben voor het WGA eigenrisicodragerschap hebben de laatste jaren, door het stijgend aantal uitkeringen, hun WGA kosten minimaal zien verdubbelen. Terwijl de private WGA verzekeringspremie, door marktwerking, onder druk staat.

De uitkering aan een WGA gerechtigde wordt betaald door de (voormalige) werkgever gedurende een periode van maximaal 10 jaar. Voor de financiering van die lasten heeft u de keuze tussen de publieke oplossing of het WGA eigenrisicodragerschap (private oplossing).

In de eerste situatie betaalt u een gedifferentieerde premie aan de Belastingdienst die gestort wordt in een collectieve pot waaruit alle WGA uitkeringen aan de werknemers van publiek verzekerde organisaties worden betaald. De WGA eigenrisicodrager betaalt een premie aan een verzekeraar van zijn eigen keuze. De verzekeraar draagt dan feitelijk het WGA risico.

Overigens kunt u bij het WGA eigenrisicodragerschap ook kiezen voor het in eigen beheer nemen van het risico, maar gezien alle vereisten en risico’s komt deze variant maar zeer sporadisch voor.

Een werknemer valt onder de WGA als, na twee jaar ziekte, uit de keuring blijkt dat hij/zij voor 35-80% arbeidsongeschikt is (of volledig arbeidsongeschikt, maar enig herstel binnen 5 jaar is te verwachten).

Alle werkgevers in het publieke stelsel betalen gezamenlijk de WGA uitkeringen aan de werknemers van alle bedrijven die in dat publieke stelsel zitten. Middels de publieke premie wordt de zogenaamde Werkhervattingskas gevuld, waaruit de uitkeringen worden betaald. Hoe meer uitkeringsgerechtigden, hoe hoger de onttrekkingen uit deze collectieve pot. Terwijl de bijdragen aan deze Werkhervattingskas steeds lager worden omdat het aantal werkgevers dat deel uitmaakt van die collectiviteit daalt. Er zijn steeds minder schouders die de hogere lasten moeten dragen.

Het recht op een WGA uitkering is wettelijk vastgesteld waardoor aan de uitgavenkant niets gewijzigd kan worden. Dus om tekorten te beperken moeten de inkomsten stijgen. De overheid heeft daardoor al een aantal jaren achtereen de publieke WGA premie sterk moeten verhogen. Veel werkgevers hebben te maken gekregen met verdrievoudiging van de gedifferentieerde premie.

Ondanks dat steeds meer organisaties het publieke stelsel verlaten, verwacht UWV ook in 2012 een verdere stijging van de uitgaven.. Een verhoging van de gedifferentieerde WGA premie in 2012 lijkt dan ook onafwendbaar.

Keuze WGA eigenrisicodragerschap

De komende jaren zal de gedifferentieerde WGA premie blijven stijgen. Immers jaarlijks stijgt het aantal WGA uitkeringsgerechtigden, terwijl de uitstroom beperkt is. Bijkomend zorgpunt is dat de huidige economische situatie re-integratie van zieke/arbeidsongeschikte medewerkers moeilijker maakt. Dit is waarschijnlijk de reden dat de WGA instroom het laatste jaar een record bereikte. In totaal waren er in 2010 80.000 mensen met een WGA uitkering.

Steeds meer werkgevers stappen dan ook uit het publieke stelsel; Zij willen niet meer de rekening betalen van de WGA uitkeringsgerechtigden van andere werkgevers.

Zo’n derde van alle Nederlandse werkgevers heeft inmiddels het WGA risico ondergebracht bij een private verzekeraar en betaalt een premie die volledig gebaseerd is op het eigen personeelsbestand.

Omdat met name de grotere werkgevers zijn overgestapt, betekent het dat 42% van de werknemers verzekerd is voor de WGA middels een private verzekeringspolis.

Marktwerking en het ontbreken van de “collectieve” gedachte, leidt over het algemeen tot een lagere private verzekeringspremie ten opzichte van de gedifferentieerde (publieke) premie.

Alhoewel we wel zien dat de private verzekeringspremies inmiddels ook een stijgende lijn laten zien door de hogere instroom en inmiddels opgedane (schade) ervaringen door verzekeraars. Vanwege deze toenemende private premie is juist nu het moment om alsnog eigenrisicodrager te worden.

Een niet beoogd, maar zeer welkom voordeel van het WGA eigenrisicodragerschap is de financiële bewustwording van het WGA risico binnen uw organisatie.

Alle inkomsten en uitgaven worden inzichtelijk. Een medewerker die de WGA instroomt, wordt direct door het UWV gedeclareerd en zit niet verborgen in een algemene premie. Aan de andere kant.. als u instroom kunt beperken ziet u direct dat de schade afneemt. Het wordt derhalve voor u veel interessanter om aandacht te besteden aan een goed re-integratiebeleid. Samenwerking met andere bedrijven op dit terrein hebben al tot prachtige voorbeelden van werkhervatting door langdurige zieke werknemers geleid.

Privatisering WGA

Wanneer gaat de overheid over tot privatisering van de WGA? Dat het gebeurt is vrijwel zeker, maar de vraag is wanneer en onder welke voorwaarden.

De overheid kan het huidige publieke stelsel niet handhaven, omdat er steeds meer WGA uitkeringen uit de “collectieve pot” betaald moeten worden, terwijl de inkomsten verder dalen omdat steeds minder werkgevers deelnemen aan dat publieke stelsel.

De voorwaarden van privatisering worden vanzelfsprekend pas te zijner tijd bekend gemaakt. Als de overheid kiest voor de methodiek die indertijd gold bij de afschaffing van de WAO, dan krijgen de publiek verzekerde werkgevers het zwaar. Immers de affinanciering van het publieke WGA risico betekent dat werkgevers met weinig schade jarenlang gaan meebetalen aan de “vervuilers” in het publieke stelsel. De gedwongen WGA eigenrisicodrager gaat dan een dubbele premie betalen, namelijk een publieke premie voor de affinanciering van de lopende publieke WGA risico’s en daarnaast een private premie voor zijn eigen, nieuwe WGA risico’s.

WGA eigenrisicodragerschap onderzoek

Maak optimaal gebruik van het huidige duale stelsel, maar voorkom dat u bij algehele privatisering te maken krijgt met vervelende consequenties. Laat een zogenaamd WGA eigenrisicodragerschap onderzoek uitvoeren. Hierbij worden de verwachte toekomstige kosten in het publieke stelsel vergeleken met de private verzekeringspremie (gebaseerd op de “gezondheid” van uw eigen personeelsbestand). Naast deze kostenvergelijking (voor het huidig jaar en de komende jaren) wordt tevens onderzocht met welke administratieve consequenties uw organisatie te maken krijgt bij de keuze voor een private financiering.

Ook bij het WGA risico geldt dat het belangrijkste is dat u een gefundeerde afweging maakt: blijft u in het publieke stelsel of kiest u voor het WGA eigenrisicodragerschap? Alleen door het maken van een bewuste keuze voorkomt u dat u “de rekening gaat betalen”.

Bron: Members' magazine, derde kwartaal 2011